Nóttin

Ég er þreytt.

Ég er líka hrakfallabálkur (þvílíkt orð). Ég brenndi mig á upphandleggnum svo það stór sér á mér. Fíflaskapur. Ég ætti að vera farin að kunna að taka út úr ofni.
Ég er líka með stóran, svartan marblett með blóðugu sári í miðjunni því ég skellti bílhurðinni á mig svo hornið stakkst í kálfann á mér.

Bleh, ætla að sofa. Endum þetta á vetrarvísu.

Orðleysi

Ætli maður reyni ekki að blogga af skyldurækninni einni saman, nenni því eiginlega ekki. Það er alltaf nóg að gera, stundum allt of mikið; dagvinna, kvöldvinna, næturvinna... bleh.

Það verður ekki einu sinni slappað af um helgina því kammerkórinn er að fara að taka upp disk. Við verðum í kirkjunni fös.-sun., en þar sem sinna þarf venjulegum kirkjustörfum á laugardeginum (skírn, brúðkaupi...) verður dagskráin nokkuð götótt. Það fer svo allt eftir því hvernig vinnst á laugardeginum hvort ég djammi á laugardagskvöldið. Baggalútur er að spila í Víkurbæ og ég ætla sko að mæta! Ef kórinn klárar að taka upp á laugardaginn þá kemur alveg til greina að fá sér smá söngvatn en annars bara kóklæt eða eitthvað. Ég nenni ekki að mæta úldin á sunnudagsmorgun.

Ég nenni ekki að blogga og yfirleitt ekki að elda heldur, því ætla ég að deila með ykkur mjög auðveldri uppskrift af fiskrétti sem er upplagt að "drulla" í form.

Blaðlauksfiskidrulla í ofni - fyrir 4-6

1 1/2 bolli hýðishrísgrjón
2-3 fiskflök
1 blaðlaukur
1 búnt vorlaukur
1 græn paprika
1 msk. olía
1 dós blaðlaukssmurostur
1 dós hvítlauksrjómaostur
2 bollar mjólk
1 grænmetisteningur
Rifinn ostur

1. Sjóðið grjónin og drullið í botninn á eldföstu móti. Búið til sósuna á meðan grjónin sjóða.

2. Skerið grænmetið eftir hentugleik og steikið í olíunni (í potti). Hellið helmingnum af mjólkinni í pottinn og setjið allan ostinn út í. Látið bráðna vel, setjið restina af mjólkinni út í ásamt grænmetisteningnum.

3. Skerið fiskflökin í bita og raðið yfir hrísgrjónin. Hellið sósunni yfir og rifnum osti þar á eftir. Bakið í ofni í 40-50 mín við 200°C. Étið með hvítlausbrauði og salati.

Étið vel og sjá'st!

Ömurð

Rangúr misskilningúr

Svona til þess að fyrirbyggja misskilning þá heiti ég ekki Dísa. Það er ekki undir neinum kringumstæðum í lagi að kalla mig Dísu, ekki heldur Dísu skvísu eða hvað annað sem ykkur dettur í hug, innihaldi það orðið "Dísa."

Það er ekki fyndið

Það er heldur ekki fyndið ef þið ætlið nú að flykkjast að með skondin comment eins og "haha Dísa..."

Það skal fyrirgefið sem ritað var fyrir þessa færslu en það sem ritað verður eftir þessa færslu og inniheldur orðið "Dísa" (og átt er við mig) verður ekki fyrirgefið. Hverjum þeim sem lætur sér detta það í hug hér eftir verður miskunnarlaust afneitað og leitað verður leiða til að ná fram hefndum. Það getur ekki verið svo erfitt að ná í ebólu-vírus eða nálgast smitaðan taugaveikisjúkling og senda heim til ykkar, jafnvel berklasjúkling.

Capish?

Excellent...

Öfugsnúin ástar-ó-ljóð

Hvað er málið með þessi hjörtu og hvernig stendur á því að þau urðu alþjóðlegt tákn fyrir ást? Ég er bara alveg á móti þessu! Ég held því fram að ástin búi í heilanum og taugunum; að ég elski með heilanum þar sem allar okkar tilfinningar eru uppsprottnar og berast með taugunum um allan líkamann. Það hlýtur einhver að vera sammála mér, ha?

Tökum saman höndum og breytum þessu! Fáum hinu alþjóðlega tákni ástarinnar breytt úr hjarta í heila! Ekki fleiri klisjur eins og Jón (hjarta) Gunna! Nei! Jón (heili) Gunna, það er nú eitthvað annað!

Nei, nei, segi svona bara. Ég get samt bara ekki samið væmin ástarljóð, sama hvað ég reyni. Hérna koma þó nokkur stök ó-ljóð.

Værirðu sprengja; splundraðir þú
og sprengdir af mér báða fætur.
Værirðu eikartré yxu þér nú
inn gegnum hjarta mitt rætur.

Værirðu skriðdreki; skriðir á mér
og skrældir af húðina alla.
Værirðu harðfiskur veitti ég smér
og viðar- þér smíðaði -hjalla.

-*-

O sei sei

Jæja, ætla ég að vera með? Sjáum hvurnig þetta gengur.